|
|
|
|
|
آب می شم تو گلدونت ! کاش می دونستی تو این تاب و تبا از غمت آب می شم زیر پاهای پر از نجابتت بخار می شم ابر می شم می رم اونجا که بشه تو رو از دور ببینم ! اونجا از دوری تو یخ می کنم ! برف می شم ! آروم آروم کنار پنجرتون ، رو گل یخ کز می کنم ! گرمی چشماتو وقتی می بینم ، آب می شم تو گلدونت ! گلای عشقتونو توی گلدون لب پنجرتون سیر می کنم ! تا که شاداب بمونه تا یه وقت خدا نکرده دلتون غم نخوره ! مث ما آب نشه زیر پا توی گلا خراب نشه ! آب می شم تو گلدونت ، تا سحرا خنده ی شبنم زدنو رو لبات حس بکنم ! ببینم نور افق به دلت امید می ده که پاشی جلوی خونه رو آبپاشی کنی ! باغچه رو هرس کنی تو گلا با چکمه هات تا لب چشمه بری ما رو باز زیر پاهای پر از نجابتت بخار کنی !!! ___________________________________ آره جونم! توی دنیا تو برام موندی با یک قافیه ی مبهم شعر عجیبه با همه ی تلخی تو هنوزم دوست دارم آخرش نفهمیدم نه تو رو نه شعرامو !!! خود تو مثل دلم یهویی به آب و آتیش می زدی یهویی پر می زدی می دویدی وامیسادی ! یه دقه گریه می کردی... یه دقه می خندیدی... آره جونم ! ولی تا چلچله هست گرمیه دستای تو تو دستمه ! یادته اون قدیما لب اون برکه عشق تو گوشم زمزمه از باغ و گلستون کردی ! کم کم آوار تو رو دوشم ریخت ! من می گفتم خندت از باد بهار لطیفتره دنبالم می دویدی یهویی پشت سرم داد می زدی ! سرمو توی دو دستت می گرفتی... یادته ! چه روزایی با معلم با کتاب ، توی راه مدرسه چقده می خندیدیم ! می دونم خوب می دونی! اون روزا اون قدیما مث باد از زیر دستام خالی شد ! وقتی رفتی می دونستم دیگه اینجا نمیای دیگه ما رو نمی خوای... آره جونم ، آره عمرم آره ای خاک سرم آره ای داغ دلم حالا شبها که میشه سرمو کج می کنم ، یاد اون خنده و اخمت می کنم توی ماه که بالای خونتونه تو رو چند بار می بینم بی صدا یه گوشه ای کز می کنم تو دلم میگم عزیز: اگه وقتی نیمه وقتی گذری از قدیما میکردی یاد اون شونه ی نمناکت کن آره جونم ، آره عمرم آره ای خاک سرم آره ای داغ دلم _________________________________ |
||
|
+
نوشته شده در پنجشنبه 1 بهمن1383ساعت 20:14 توسط shayan
|
|
||